Een natte zware tocht door Teun en Joost over Limburgs mooiste (150 km), 164,9 km, 07:05:11, 23,27 km/u
De laatste dagen hielden we de weersvoorspellingen nauwlettend in de gaten, omdat deze voor vandaag niet zo goed waren. Maar misschien wel tegen beter weten in hoop je toch op een droge dag. En kwam dit uit?
Om half 4 stond de wekker en om half 5 gingen we richting het zuiden. Klokslag half 8 reden we weg bij Avantis in Heerlen. Het was een drukte van belang, dus ondanks mogelijk slecht weer kon dat de echte wielrenners niet weerhouden om mee te doen aan Limburgs Mooiste.
Het eerste uur was het droog, maar daarna niet meer. We hebben het grootste deel van de dag regen gehad, maar gelukkig viel het mee en was het lichte of motregen. Toch nog wel goed te fietsen.
Teun en Joost kregen in de rode lus (zwaar) 160 km voorgeschoteld met 24 heuvels. En daar zaten pittige bij tot zo'n 15%. Onderweg werden we door de organisatie goed van eten en drinken voorzien om te tocht tot een goed einde te brengen.
Teun had het de ochtend verschrikkelijk koud, mede door de regen. Hij zat te bibberen op z'n fiets. En zowaar kon ik Teun uit het wiel rijden. En dan moet je weten dat als Teun op de pedalen gaat staan, en gewoon vaak nog op het grote blad, dat er dan geen houden aan is. Of je wilt of niet je ziet Teun langzaam maar zeker voor je wegfietsen met een groot verzet, maar dat deert hem niet. Toch ook eens leuk als het omgekeerd is.
Rond 12 uur kregen we koffie bij een tussenstop. Teun werkte met gretigheid twee grote mokken (goed voor 4 kopjes koffie) naar binnen
. En na die tijd was het weer de 'oude' Teun. Lekker staand op de pedalen en bergop demarreren met zwaar verzet. Goed gedaan Teun
Ik heb zelf de hele dag lekker gefietst. De kilometers van de laatste weken werden vandaag uitbetaald. Na ruim 7 uur fietsen zat de tocht erop. En dan tellen zeker de 24 heuvels wel mee. Het was zwaar en ondanks de regen hebben we toch heel lekker gefietst. Bij terugkomst aan de finish in Avantis werd ons een heerlijk glas koud bier in de hand gedrukt. En dat smaakt dan wel.
Klik op de volgende link voor een video van deze tocht: http://bit.ly/ihbqoM.
Je herkent me deze keer aan het rood-wit-blauwe LBL-shirt.
Maar het ergste kwam nog. De Gulperberg, net na de derde fourage. Ik heb Luik-Bastenaken-Luik gereden en dan ben je wel wat gewend, maar dit was erg. Onverwacht een linkerbocht en ...... sur place, oftewel bijna geparkeerd. Op pure karakter bovengekomen, afstappen komt niet in mijn woordenboek voor. Maar de nodige woorden waren weer gevallen. Boven stond iedereen die me lief is te wachten en moedigte me aan. Doorrijden dus maar en me niet laten kennen ......
.
