Jan Janssen Classic op 23-6-2012 te Wageningen, Bornsesteeg

De weersvoorspellingen voor vandaag waren niet zo heel best, zelfs in de middag zou er onweer komen. Dan sta je 's morgens voor de keus of je dan wel gaat fietsen. Maar ja, we hebben maanden uitgezien naar deze tocht, dus dan is de beslissing niet heel moeilijk.

Om kwart over 8 zijn Nico Marck, Jan Willen Samsom, Teun van Roekel en Joost Verbakel van start gegaan voor de 150 km. Bij de start was het een drukte van belang. Heerlijk om deel uit te maken van een peloton van zo'n 4000 fanatieke fietsers. Door de organisatie werden voor het eerst dit jaar video-opnamen gemaakt. Nog leuker dan foto's terugzien. Zie: http://bit.ly/mqJBGh

Er was vandaag behoorlijk veel wind, maar de eerste helft ging voorspoedig (wind in de rug).
We hebben zo'n 10 minuten een regenbui gehad en heel af en toe wat miezerige regen, maar ook kwam geregeld de zon er bij kijken, al met al is het een fantastische dag geworden.

Er waren zo'n 37 beklimmingen in de route opgenomen. Het begon al gelijk met de Holleweg, een pittige klim in het bos. Vervolgens diverse heuvels onderweg naar de Rozendaal voor de kiezen gekregen. Via de Kop van Deelen ging het over de Loenerheide naar Eerbeek, om van daaruit de Lange Juffer te pakken. We zaten in een groep waar het tempo hoog lag en konden ook maar net aanpikken, dus lekker afzien. Op dat moment lag het gemiddelde op zo'n 29,2.

Daarna kwamen de heuvels rondom de Posbank voordat het weer richting Wageningen ging. Bijna aan het eind was daar dan nog de Italiaanse weg. De meeste van ons konden daar de benen wel goed voelen, maar je weet het zit er bijna op, dus nog effe volhouden.

Moe maar voldaan kwamen we rond 16.00 uur aan in Wageningen met een gemiddelde van 26,76 en konden toch terugzien op een hele mooie fietsdag. Voor Teun en Joost was het een goede voorbereiding op Limburgs Mooiste van volgende week waar we 160 km gaan fietsen.

Een compliment voor de organisatie die alles perfect had geregeld, waarbij op veel oversteekplaatsen het verkeer werd tegengehouden zodat we lekker konden doorfietsen. Volgend jaar staat deze toch zeer zeker weer op het programma.

Vandaag was t dan zo ver. Rond 08:30 stond fietsmaatje voor de deur, in de stromende regen de fietsen op de auto gezet.Het zag er naar uit dat we zeer nat deze klus zouden moeten klaren.
Om 09:55 stonden we aan de start. Deelnemersnummer onder t zadel geplakt en wonder boven wonder het was droog!!
Eerste 10 km rustig aan tempo gedraaid, aangezien we wisten dat 6 flinke klims gemaakt moesten worden.
Rond 10:30 brak de zon zowaar door en konden de regenjacks in de achterzak gepropt worden. En tevens kwam de eerste flinke klim eraan een vette heuvel van 8% stijging over 1km door bosrijk gebied. Hijgend en vet hoestend kwamen we samen boven en hadden de eerste klus geklaard! en toen naar BENEDEN! Vet hard haalde de 53 op de teller! WoW!
Daarna weer licht glooiend en door prachtig landschap door naar de volgende klims.
Alle klims goed doorstaan, lekker doorgetrapt en na 2 uur en 40 minuten kwamen we voldaan over de meet!

Wageningen. Of all places. De jubileum versie (25ste) van de Jan Janssen Classic. De dag begon als altijd vroeg op zo'n toerdag. Een stevig ontbijt. Een goede ondergrond is de helft van de race. Om 8 uur vanuit Arnhem naar Wageningen. Me meissie achter het stuur, ik nog even ontspannen. Een ritje van een kwartier en we waren op het terrein van de universiteit van Wageningen. Plenty parkeerruimte, fiets in elkaar zetten, proviand in de zakken, kus met "sterkte en see you langs het parkoers" en op naar de start locatie.

Bij de start was alles perfect geregeld. De startdocumenten opgehaald en peddelen maar. Het was droog, een beetje kil, straffe wind van zij. Ondanks dat, de eerste 10 km ging in een gangetje van 29,4 km in het uur. Dat wordt snel, dacht ik toen nog.

Af en toe een zonnetje en de eerste 40 km vlogen voorbij. Soms in m'n eentje fietsen, af en toe bij een peloton aangesloten en kop-over-kop gereden. En niet lopen linkeballen want dat wordt niet gewaardeerd. Ging het me te langzaam, dan jagen enstoempen naar de volgende groep en aansluiten. Onderweg me meissie nog gezien, het ging te snel voor d'r om een goede foto te maken.

Bij het 55 km punt ging het weer opspelen. Een plensbui. Eerst zat ik nog onder de bomen, dus had ik er geen last van, daarna een kort stuk open land, en je bent tot in je bilnaad zeiknat. Doorrijden maar, me pak droogt wel weer op. Maar, met natte kleding gaat de kou een rol spelen, dus blijven eten en drinken is dan de enige remedie.

Bij het 80 km punt de tweede ravitaillering. Daar was Yvonne ook. Dus, er kon weer even bijgevoederd worden en de bidons vullen met sportdrank. Snel door, de laatste 35 km zijn aan de beurt. Je denkt dan dat je alle bulten rond Arnhem en Wageningen hebt gahad. Maar nee, de laatste loodjes wegen het zwaarst. Ik heb die laatste kilometers echt afgevraagd waarom ik dit eigenlijk doe. Na de finish was ik eruit, de kus van mijn eigen rondemiss. Dat doet de pijn snel vergeten.

Morgen weer naar huis. De Jan Janssen Classic was mooi, indrukwekkend, koud en nat. En dat laatste overheerste de koers.