Hier een overzicht van onze reis naar New York tijden de WPFG 2011. Deze verslagen heb ik dagelijks verstuurd misschien wel leuk om te lezen hoe ea ons is vergaan!
Donderdag 25 augustus:
Hoi allemaal het regent hier dus tijd voor het sturen van een berichtje.We zitten in een klein appartement in de buurt van centraal park. De weersvooruizichten zijn bijzonder slecht want er is kans dat er een
orkaan over ny komt het weekend. Dit kan dan best betekenen dat onze 1ste wedstrijd zaterdag af gelast gaat worden. Hopelijk zitten ze er hier ook langs met het weer net zoals in nl maar er zijn al waarschuwing uit gegaan.
Zaterdag 27 augustus:
Vandaag genoeg tijd voor een update van uit new york the city who never sleeps. Nou vandaag wel hoor bijna alle winkels waren dicht de metro reed vanaf 12uur niet meer. Alles en iedereen is in afwachting van wat er komen gaat.
De wpfg organisatie heeft alles voor het weekend afgelast ook dus onze eerste wedstrijd. Hopelijk valt de schade mee maar we zijn bang dat de maandag wedstrijd ook niet kan doorgaan.
Gelukkig hebben we voor 4 dingen ingeschreven er zijn namelijk al deelnemers klaar voordat ze begonnen zijn wedstrijden afgelast zonder uitzicht op een nieuwe datum.
Op facebook en twitter stuur ik nog regelmatig updates hopelijk blijft internet werken want we hebben geen tv of wat dan ook hier. Het is behelpen maar goed. We hebben al wel een paar keer kunnen trainen in
centraal park waar we volgende week wedstrijd hebben.
For the rekord het is daar dus gewoon heuvelachtig en eigenlijk zit er geen meter vlak in.
We zijn nog in een politiebureau geweest erg oud allemaal dan mogen wij niet mopperen.
Voor nu weinig nieuws meer, in afwachting van de orkaan.
Zondag 28 augustus:
Daar zijn we weer, de verwachte orkaan is uitgebleven wel zijn er delen van new york overstroomt dit ligt volgens mij meer aan het feit dat men nergens dijken heeft dan aan de orkaan. Hier en daar in de parken zijn
wat bomen omgewaaid en de rivier staat hoog maar ja dat is bij ons ook na een storm.
Probleem is de metro die rijdt vermoedelijk pas maandag middag weet. We zijn vanmiddag langs de rivier na madison squarre gelopen, en zo als ik al zei hoog water maar weinig schade.
Wel was bijna alles nog dicht wat dat betreft kunnen wij nog veel leren van de amerikanen men doet wat er gevraagd wordt over het algemeen.
Daarna met de taxi terug im nog wat te trainen, maar dat viel vies tegen. Op ons gebruikelijke rondje in centrale park was het een bende. Overal takjes bladeren en op sommige stukken water op de weg ook wat omgewaaide bomen. Toen het ook weer begon te regenen en hard waaien zijn we maar omgedraaid.
De wedstrijd van maandag staat nog op de website van de wpfg als zijnde dat hij misschien verzet wordt.
Donderdag en zaterdag gaan voorals nog
wel door.
De halve marathon waar sjef aan mee zou doen gaat definitief niet door.
We zullen er alles aan doen om een medallie mee naar huis te nemen maar het wordt natuurlijk steeds lastiger als men alles afgelast.
We gaan het weer mee maken.
Maandag 29 augustus:
Vandaag goed nieuws voor ons zo juist slecht nieuws voor Collega Sjef. Al onze wedstrijden gaan door, de tijdrit is verzet naar morgen, en criterium naar woensdag. Rest van de wedstrijden gaan door zoals gepland. Dat
betekent druk programma voor ons de rustdagen zijn er tussen uit.
Wat betreft Sjef nadat zondag al de halve marathon geen doorgang kon vinden kwam er zojuist een tweet op twitter dat ook de moumtainbike wedstrijd niet doorgaat. De orkaan heeft zoveel schade gemaakt in het mountainbike park dat ea gecanceld is. Klote dus voor Sjef. Wel komt er waarschijnlijk een hardloop wedstrijd over 10 mijl waaraan de halve marathon mensen kunnen deelnemen.
Vandaag zijn we het parcours van de klim tijdrit gaan verkennen en dat viel niet mee. Bijna 2 km klimmen over een weg wat soms wel mountainbike pad lijkt zo slecht, veel gaten en stenen in en op de weg. Vandaag
tijdens de training alle 2 een keer lek gereden. Er zijn zo ie zo veel slechte wegen hierzo. Dat bevestigde een lokale onderwijzer ons ook toen hij ons hielp tijdens het verwisselen van een band. Aan vriendelijkheid
en hulpvaardigheid ontbreekt het de amarikanen niet.
Dat was het weer vandaag over een uurtje slapen morgen om 6 uur op, want om 7 uur vertrekt de bus naar het tijdrit parcours.
Dinsdag 30 augustus:
Vandaag was het dan eindelijk zover de eerste wedstrijd voor ons. Vol goede moet om 5.45 uit bed want we moesten om 7 uur verzamelen eerst nog kwartier fietsen en dan zouden we om 7 uur met de bus na de lokatie gaan. Zouden we ja, natuurlijk ging er weer van alles mis. Vrachtwagen waar fietsen in moesten was te klein, daarna toen er een extra bus was, was men de sleutel kwijt en konden we nog niet weg. Omstreeks 9.10 uur had men de sleutel gevonden en konden we gaan. Met 2,5 uur vertraging op de plaats bestemming. Daar was men maar vast begonnen met de mensen die er al waren. Het parcours leek nergens op een oud vliegveld met
betonplaaten waar al zo lang niemand meer op had gereden dat er overal gras tussen de platen groeide. Aan de achterkant een stuk slecht asfalt, succes ga er maar aanstaan. Veel triatleten hadden nog bij geschreven
nadat hun wedstrijd afgelast was. Een berg tijdrit fietsen en mooi materiaal sommige leken wel profs.
(warm rijden onder een tentje op een tacx enzo)
Een uur na de inschrijving zouden wij mogen vetrekken, maar jullie raden het al opeens paar minuten voor onze start had men problemen met de zeer profesionele (not) handmatige tijdwaarneming. Weer 1,5 uur wachten pff.
Om gek van te worden. Dan uiteindeljk het verlossende start schot, 14,4 km ramen over een betonplaten vliegveld. Door de vertraging moesten we na elkaar starten eerst Sander,30 sec later Marcel. Uiteindelijk reed Sander een tijd van ongeveer 23,06 en Marcel klokte 21,35 en was met een gemiddelde van bijna 40km/u de beste Nedelander (10 man). Toen vol spanning wachten op de uitslag en uiteraard ging het daar ook weer mis.
Na 2 uur wachten hoorden we dat men niet in staat was een uitslag te produceren. Er hingen lijsten op na 2 uur waar sommige rijders een tijd van 16,06 hadden gereden bijna 60 km/ u waanzinig die gasten krijgen bij
elke profploeg zo een contract want dat rijden de beste tijdrijders ter wereld nog niet.
Al met al weer een bijzondere dag van een uur of 12 in de brandende zon, nu slapen en morgen kijken wat men nu weer voor ontbereringen op het programma heeft.
Woensdag 31 augustus:
Vandaag was het wederom vroeg dag voor ons, half 7 eruit om om half acht de metro te pakken naar Cony Island waar het uitgestelde criterium zou plaats vinden.
Na een uur metro zitten waren we benieuwd wat we nu weer zouden aantreffen. Om half 9 reeds terplaatse want men zou om 09.00 uur starten.
Terplaatse bleken we te moeten rijden over een parcours van 750 m heen en 750 terug met dus 2, 180 graden bochten. De weg was wederom slecht er stond zelfs ergens een pion midden op de weg om een gat in de
weg aan te geven. Wel was de weg lekker breed dus er kon gevlamd worden. Na de gebruikelijke 2 uur wachten (omdat men ea nog niet voor elkaar had omdat de politie de weg nog moest afzetten) (je went er aan)
leek het dan van start te gaan. De eerste groep mocht starten, echter na een halve ronde werden ze terug gefloten er stond nog ergens een auto op het parcours die moest eerst getakeld worden. Weer 1,5 uur wachten pff.
Uiteindelijk werden door deze vertragingen alle wedstrijden ingekort tot 10 ronden. Sander had de pecht dat zijn startveld samen moest rijden met de leeftijd categaorie er boven. Dit betekende dat er een hele Spaanse armanie
bij hem reed, maar liefst 11 spanjaarden weg rijden was bijna onmogelijk waardoor de wedstrijd uitdraaide op een massasprint. Sander die heel de wedstrijd goed van voren had gezeten werd echter in de laatste bocht bijna de hekken in gereden waardoor hij kansloos werd voor een mooie klassering. In de voorlaatste ronde werd hij ook al bijna op een auto geduwd door een Spanjaard (uiteindelijk nog 11de)
Daarna mocht Marcel aan de bak, met die 180 graden bocht niet echt zijn ding. Maar hij had goed naar Sander gekeken en ook naar de wedstrijd daarvoor toen er allemaal kleine groepjes reden. In zijn categorie de algeheel kampioen van amerika 40+ (met originele stars en streepstrui), de grote favoriet natuurlijk. Meteen na de start zorgen dat je vooraan zit en zorgen dat je daar blijft is het advies. Goed opgelet dus bij Sander. Na 1 ronde ging de amerikaan al aan de haal, Marcel lette goed op en sprong mee, ook nog een paar andere konden mee komen en de slag leek al en de 2de ronde geslagen een sterke kopgroep van circa 10 man. Gaande weg de koers vielen er nog 3 af, de amerikaan demareerde opnieuw 3 rondjes voor het einde, hij kreeg 1 gast mee, (we weten zo niet meer wat voor afkomst we dachten ook een amerikaan/canadees) daarachter een groepje dus van 5 met marcel erbij.
Uiteindelijk won de amerikaan de wedstrijd en Marcel maakte het met een machtige eindsprint van 59 km/u (geen wind mee) bekwaam af voor plek 3. Doelstelling bereikt maar we willen natuurlijk meer, morgen een klimtijdrit en vrijdag en zaterdag de weg wedstrijd door central park.
Donderdag 1 september:
Na het brons van gisteren stond vandaag de klimtijdrit op het programma. Zowaar een lastig bergje met een asfalt laag want je bij ons alleen op een eigen weg bij een boerderij vind. Maar goed die is voor iedereen hetzelfde. Wederom vroeg dag, 7 uur eruit om 9 uur melden op het parcours. Gelukkig is Sander een goede kaartlezer en waren we er eens geweest zodat we wisten dat het een uur fietsen was. We moesten ook weer over de hatelijke George Washington Bridge, een ijzeren brug 100 meter boven het water (geen pretje voor mensen met hoogtevrees (marcel) en veel scherpe randen en stenen. Van de week 2x lek op die brug en vandaag wederom lek. Gelukkig waren we op tijd vertrokken en konden we een nieuw bandje leggen.
Terplaatse deze keer maar een half uur vertraging ipv de gebruikelijke 3. Omdat Sander de jongste (van ons 2) is moet hij als eerste. Met een tijd van rond de 5,22 doet hij goed mee in zijn categorie. Marcel reed om en de nabij de 5,27 doet ook goed mee maar geen plak vandaag. Op de officieele uitslag hebben we niet gewacht want die kan goed pas over 5 dagen komen. De uitslag van de gewone tijdrit is er namelijk ook nog niet, het kan zelfs zo zijn dat er helemaal geen uitslag meer komt. Men is er nu namelijk wel achter dat tijden onder de 19 minuten niet mogelijk waren die zouden geschrapt worden, maar er waren ook no een hoop tijden kwijt of verkeerd genoteerd
De amerikaans kampioen stond maar 3de en een man van 120 kg met een dikke buik zou gewonnen hebben onmogelijk. Beter om maar geen prijzen uit te reiken als aan de verkeerde denken wij dan maar.
Morgen laatste en tevens mooiste wedstrijd een wegrace door central park voor Sander, om 4 uur opstaan om,om 6 uur te starten. Marcel (ouder he) heeft een rustdag en mag zaterdag op het zelfde parcours en tijd zijn laatste wedstrijd doen.
Vrijdag 2 september:
Vandaag de laatste race voor Sander en ook Sjef kon vandaag eindelijk in actie komen.
Sander (en dan ook Marcel) moest om 4.00 uur opstaan. Om 6 uur zou de wegwedstrijd door central park plaats vinden.
Zo als ondertussen gebruikelijk begon de race een uur te laat, eerst kon men pas beginnen als de zon op was, maar je weet al weken van te voren hoelaat dat is. Toen moesten er nog 10 vrijwilligers komen om de weg mee af te zetten dat weet je ook al weken van te voren. De amerikanen geven de orkaan overal de schuld van maar dat heeft met dit soort dingen niks te maken. Dit is gewoon niet goed georganiseerd. Toen eindelijk de race begon was het al redelijk druk in het park met joggers en fietsers die ook gebruik maken van de weg, goed opletten dus.
De race begon in een moordend tempo, zelfs berg op haalde men 38km/u. Steeds ontsnappingen waarbij Sander zich niet onbetuigd liet en een paar x het hazenpad koos. Helaas voor hem kreeg hij geen sterke renners mee in de ontsnapping. Deze uitloop pogingen kosten veel kracht en even leek het erop dat Sander in de zware beklimming zou moeten lossen. Maar op karakter wist hij toch bij te blijven, hij herstelde zich en zat bij het ingaan van de laatste ronde nog steeds bij de eerste groep. Bij de laatste lange beklimming ontsnapte er een groepje van vier sterke renners. Deze renners pakte een kleine voorsprong op 4 km voor de finisch viel 1 van de koplopers doordat er een wandelaar overstak, gelukkig voor de betrokkene geen ernstig letsel wel weg podiumplek. Sander zag het gevaar op tijd, het peloton had zich al overgegeven echter Sander wilde nog proberen bij de koplopers te komen.
In een alles of niets poging strande hij op 50 meter van de koplopers. Dan is het natuurlijk over en in de eindsprint moest hij het laten. Goed gereden, jammer genoeg niet bij de juiste ontsnapping. Volgens mensen die de uitslag van de klimtijdrit hadden gehoord had Sander daar een 4de of 5de plaats gehaald. Officieel is ook die uitslag er nog niet. Bij Marcel in de tijdrit uitslag weer veel verwaring, zo erg zelfs weer dat een nederlander zilver had gekregen nadat hij eerst niet in de uitslag stond, ging klagen en toen opeens 45 sec sneller was als dat hij zelf geklokt had. Hij was zelfs zo onsportief om de medaille nog aan te nemen ook. Je moet het maar willen.
Dan Sjef, na alle teleurstellingen over afgelastingen van het mountainbike en de halve marathon moest hij zich helemaal opnieuw opladen voor een ingelaste 10 km cross country wedstrijd, een hardloop wedstrijd over onverharde paden en met een steille heuvel erin. In een startveld van ruim 800 lopers wist Sjef toch op te vallen (anders hadden we hem nooit gezien in die mierenhoop) in een fel oranje shirt en dito pet zaggen we hem al van ver aankomen lopen. Het was door de massaale start onmogelijk te zien op welke plek je liep. Maar in een mooi gelijkmatig tempo wist Sjef in het voorste deel van het startveld aan te komen. Dit resulteerde uiteindelijk in een mooie verdienstelijke top 10 notering voor Sjef (9) gezien het feit dat Sjef pas na 10km warm wordt een mooi resultaat.
Morgen mag Marcel proberen nog iets te winnen en dat zit het erop.
Zaterdag 3 september:
De laatste update de spelen zijn officieel gesloten rest ons nog het verslag zaterdag.
Zaterdag, de laatste wedstrijd dag voor Marcel, de organisatie had vrijdag kunnen oefenen wat kon er nog misgaan. Natuurlijk een hele hoop (want dat is de rode draad in de verslagen) wekker gezet op 5 uur. Gaan slapen vrijdag al op tijd. En dan zaterdagochtend, brr, sms, van marcel zijn vrouw, ben je alweg? Hoezo ben ik al weg, kijken nog x kijken f..k het is al 6 uur! 6 uur sluit officeel de inschrijving, gvd nog x gvd, en dan volgt alles in razend tempo. Aankleden fiets pakken, helm vergeten in de haast, Sander snel helm pakken, en weg. Als een dolle naar het park, zonder te eten. Daar aangekomen de eerste de beste renner aan gesproken waar de inschrijving was, o follow me was ziin antwoord. Oke thanks, i gues. Nou dat zal wel, herken ik het op een gegeven moment van vrijdag en ga ik rechtsaf roept hij no,no wrong way, ja wat nu weer zouden ze het weer verplaatst hebben, zal wel dan he, hij zal het wel weten. NOT, komen we bij het eind van het park aan zegt die koekwaus opeens sorry i lost mij way draait zich om en speert er tussen uit.
Sta je dan al veel te laat en km of 3 van de inschrijving en de startplek. Pff weer als een dolle rijden kom je bij de start staat iedereen al klaar. I didn' t hear my wake up call, zo give me quick my number. To late we begin in 5 min.
Mooi dan kan ik nog mee doen, no to late, zeg to late ik heb gvd heel de week op jullie moeten wachten, (in me beste engels) ik rij mee met of zonder nummer. Dat maakte dan toch genoeg indruk om 2 minut extra te krijgen. Sander had dus nog snel water gehaald en kon nog net voor de start bidon geven. Nou gered, maar geen fijne voorbereiding, 50 km in het vooruit zicht 1 gelletje eten en gaan.
De eerste paar ronden waren ook erg zwaar wel x met de amerikaan op kop geweest maar peleton liet niemand lopen en ik was al blij om bij te blijven. Daarna ging het wat beter, nog met groepje weg geweest maar ook terug gepakt. In ronde 3 zag ik de amerikaan op de beklimming weer weg sprinten, ik zat te ver van achter dus weg 6 man, met daarbij de amerikaans kampioen en ook onze vriendelijke amstrdammer waar het al eerder over ging.
In peleton was weinig samenwerking dus bij ingaan van de laatste ronde hoorde ik onze Sjef roepen 6 man voorop 30 sec. Pff dat is heel wat. Maar wij uit midden en west brabant geven ons niet zomaar gewonnen. Een alles of niets poging op de klim 3 man mee maar peleton sluit in afdaling weer aan. Dit resulteerde er wel in dat de voorsprong van de koplopers gehalveerd was hoorde we.
Rijden dan met zijn alle, nou ja 4 a 5 man de rest kijkt of ze water zien branden. En zowaar op km voor de streep zien we ze rijden.
Als we op 50 m zijn houdt men echter de benen stil. Ik besluit er maar na toe te rijden en meteen er overheej te gaan het was niet ver meer. Maar het was te ver, op 300 m voor de streep gaat amerikaan aan, ik probeer nog wel maar val op 40 m voor de streep stil ( sprint bergop).
Jammer geen 2de medallie, (amerikaan rede het trouwens ook niet) Maar keurig weer bij de eerste 10. (7,8 of 9).
Al met al kijken we terug op een (sportief gezien) goede wpfg.
Sander 5,8,11 en 1 alles of niks, Sjef ondanks alle ellende van wedstrijden aflassen een mooie 9de plek op een onderdeel dat veel te kort voor hem was.
En Marcel 3x top 10 en een bronzen medallie denk dat we de eer van midden en west brabant hoog hebben gehouden.