Profiel van Joost Verbakel

Vandaag was echt een dag genieten, 5 bergen, nl de Passo di Valparola, Passo di Fedaija, Passo di Pordoi en Passo Campolongo. Nou ja genieten? Hoewel de omgeving natuurlijk vandaag ook indrukwekkend was heb ik ook flink moeten afzien.

Vanmorgen iets voor 8 uur vertrokken, omdat er aan begin van de middag behoorlijke regen werd voorspeld. En helaas kwam die voorspelling nog goed uit ook. De eerste berg Valparola hebben we helemaal droog gehouden. Deze berg hadden we al een keer gehad, maar vandaag hebben we deze van een andere kant genomen.

Daarna namen we de Passo di Fedaija. Deze berg zit niet in het programma van komende vrijdag als we de Dolomietenmarathon gaan rijden. Maar dit is wel een berg van kaliber. Een klim van 14 kilometer! Met een paar stukken van maximaal 17%! Grote stukken tussen de 10 en 15%. Hier was het meer afzien dan genieten. Echt verschrikkelijk. Wat duurde hier de kilometers lang, zeker als je op je lichtste verzet 5 kilometer per uur rijdt en je niet harder kunt. Af en toe een wheely, voorwiel iets van de grond. Maar dit was natuurlijk wel een goede test voor de zware rit van vrijdag.

In de afdaling van de Passo di Fedaija begon het lichtjes te regenen. Vervolgens begonnen we aan de Passo di Pordoi. De regen nam gelijke tred met de stijging van deze berg. Je begrijpt het wel, toen we bijna bovenop waren kregen we de maximale regen en we zaten in de wolken. Dan is het toch ff geen genieten meer. Even geschuild bij een restaurant, maar we moesten toch verder. Het was ‘ iets’ droger geworden, dus Cor van Kessel vond dat we maar weer moesten gaan. Met enige tegenzin gingen we de afdaling in met 30 haarspeldbochten. Dat werd een voorzichtige afdaling in de regen. Langzamerhand was het weer droog geworden.

Tot slot de Passo di Campolongo, maar dit is een korte beklimming, dus die ging wel weer. Vervolgens een afdaling van zo’n 10 kilometer naar huis.

Donderdag houden we min of meer een rustdag, zodat we uitgerust kunnen beginnen aan de uitdaging van deze week, de dolomietenmarathon van 138 km met zo’n 4100 hoogtemeters.

We werden vanmorgen opgeschrikt door een valpartij, alhoewel we nog niet eens op de fiets zaten. Sterker nog, iedereen lag nog in bed. Maar Maas van den Hul ging door het bed. Snel gemaakt en weer in bed gedoken, maar het voorval deed zich nog 2 keer voor. Het signaal natuurlijk voor opstaan, eten en gaan fietsen.

De rit van vandaag ging naar Passo di Campolongo. Een mooie gelijkmatige klim van zo’n 5% met uitschieters naar bijna 10%. Vervolgens een lekker afdaling met onderweg prachtige uitzichten. Vervolgens de 2e klim van de dag Passo di Valparola. Een behoorlijk lange klim. Deze nog wat steiler, maar ook deze had een gelijkmatig stijgingspercentage. Zelf moest ik de andere 3 laten gaan, het ging net wat te snel voor mij. Zelf met ongeveer 11/12 km per uur de klim gedaan. Aan het einde van de klim zat er nog een kilometer bij van Passo die Falzarego. Dat stukje had stijging van 10%.

Net zoals iedere dag maken Maas van den Hul en Albert Fleer het pasta-menu klaar. Het gehakt was klaar. Even de saus erbij maken… Oh nee he, helemaal de saus vergeten. Gelukkig, de supermarkt zit vlakbij, dus Cor van Kessel ging snel nog even de saus halen. Daarna toch nog heerlijk pasta gegeten.

Morgen dreigt het ’s middags veel te gaan regenen. We gaan dus voor 8 uur van start voor onze tocht van 100 km en hopen voor de regen begint weer terug te zijn.

1e etappe op 10 september: Passo di Gardena

Vandaag de eerste etappe van ons dolomieten-avontuur. Na een voorspoedige reis kwamen we rond 3 uur in Pedraces aan. We zitten in een mooi appartement, maar moesten eerst even op zoek naar de eigenaar. Die had z’n oude moeder daarvoor ingeschakeld. Gelukkig praatte ze in het Duits, dus dat konden we wel verstaan. We hebben eerst wat eten gekocht en hebben ons toen omgekleed om te gaan fietsen. Cor zou de deur nog even op slot doen, maar stond ineens met een halve sleutel in z’n handen. Gelukkig kon hij de andere helft er nog uit krijgen.
Vervolgens snel op de fiets om nog even naar de Passo di Gardena te fietsen, zo’n 18 kilometer van Pedraces. Bij het schakelen naar het kleinste blad, kreeg ik daar m’n ketting niet op. Met hulp van de anderen kabels wat bijgesteld, zodat dit wel lukte. En zo konden we op weg richting Corvara. Ons pelotonnetje van 4 personen achter elkaar. Het klimmen begon al vrij snel. Langzamerhand werd het wat steiler. De klim is gemiddeld ongeveer 5%, maar er zitten een paar stukken van 11% tussen. Dus best pittig, zeker voor mij. Op een gegeven moment zette Cor van Kessel zich op kop, om daar niet meer van af te komen. Lange tijd heb ik als derde gereden en op het eind kon ik door een sprint op de top nog net voorbij Maas van den Hul komen. Albert Fleer deed het deze keer wat rustiger aan.

Na deze eerste rit hebben Maas en Albert lekker pasta voor ons klaargemaakt!
Voor dinsdag staat een rit van ongeveer 60 km op het programma met 3 bergen.

Afgelopen zaterdag de Ardense Pijl / Fleche Ardennaise gereden met Cor van Kessel: 175 km, 3050 hoogtemeters. 18 cols en daarbij ontelbare "heuvels" die niet genoemd worden. Een paar km vlak hebben wij niet kunnen ontdekken.

De route is uitgepijld op de weg en zeer goed te rijden (kun je dus eigenlijk ook op een ander moment fietsen). Wanneer je een cote/heuvel nadert weet je het niet, dat staat niet aangegeven. De heuvels zijn weer een stuk langer dan in Limburg, de meeste rond de 2 km en een paar uitschieters naar zo'n 3 tot 4 km.
Talloze binnenwegen, met het bekende soms wat twijfelachtige wegdek, al ging het best redelijk. De route gaat weinig door plaatsen, dus weinig oponthoud van stoplichten of zo.

De verzorging was heel goed geregeld en dat voor het minimale inschrijfgeld van 6 euro: 3x voeding onderweg met onbeperkt eten en drinken: cake, 2 soorten wafels, rozijnen, ontbijtkoek en 2 soorten drinken. Kunnen organisaties van NL-tochten nog een puntje aan zuigen.

Het is behoorlijk zwaar geweest, zoveel hoogtemeters is niet niks. De eerste helft ging het wel goed, maar tweede deel zat ik er helemaal door. Toch volgehouden en op het laatste ging het toch weer beter. Ondanks dat ik niet m'n dag had, was het lekker om deze zware tocht te fietsen en kon ik in ieder geval trainen op 'afzien'.

Bij einde rit hebben we heerlijk een douche genomen en een broodje warme worst met stokbrood genuttigd.

Bijzonder: bij de beklimming van de cote 'annette et lubin' werden we van de weg gehaald, de profkoers Ster ZLM toer kwam voorbij! Net op deze heuvel hadden ze een bergsprint uitgezet, die we mooi even mee konden pikken.

De weersomstandigheden waren helaas slecht, vaak lichte regen met een af en toe wat meer, slechts 13 graden. Brrr.

Plus: slechts 200 deelnemers, prijs 6 euro, een zware route die alles in zich heeft om van te genieten.
De start is bij de plaatselijke voetbalvereniging in Dolhain, stelt niet veel voor, typisch Belgisch. (100% frans)

Ik kan iedereen aanraden om deze tocht volgend jaar in de agenda te zetten en naar de "Blue Ardenne" af te reizen.

Zie voor diverse foto's: https://picasaweb.google.com/gbruyere/2012Fleche?authuser=0&feat=directlink

Wie had er kunnen dromen van zulk fantastisch fietsweer voor de wielerclinic die door Alfa Accountants en Adviseurs en A & S Advocaten was georganiseerd.

Henk Lubberding heeft ons eerst de les gelezen wat je nu als 'toerder' nu wel, maar zeker ook niet moet doen. Belangrijk was: luister naar je lichaam en beheers je. In zijn verhaal heeft hij wat uitgelegd hoe je kunt trainen met een hartslagmeter en dat het belangrijk is dat je na inspanning ook weer snel je hartslag terugkrijgt op niveau van ervoor. Verder vertelde Henk dat je bij wat langere tochten goed moet eten en drinken. Bij langere tochten is sportdrank aan te bevelen om te zorgen voor aanvulling van energievoorraad naar je spieren.

Na de lezing werd aan de heer Pricken van Sportclub Waag de door de deelnemers ingezamelde bedragen, aangevuld door de 2 sponsoren van deze wielerclinic Alfa en A&S een geldcheque van € 1500 overhandigd. Alle deelnemers nogmaal hartelijk dank hiervoor, namens Sportclub Waag.

Daarna liet Henk ons tussen pionnen slalommen. De meeste van ons fietsen al jaren, dus dan denk je dat is niet zo heel moeilijk. Maar we moesten toch bekennen dat we lang niet altijd controle over onze fiets hadden. Henk legde ons uit dat je met 'remmen en doortrappen' meer controle krijgt over je fiets. Dat is ook het geheim voor het bochtenwerk. Met deze zeer nuttige lessen konden we op weg voor onze tocht.

Via Bennekom-Doorwerth ging de tocht naar de eerste serieuze heuvel in het parcours, de holleweg. Een venijnige klim en daar werd al wel duidelijk wie de echte klimmers waren. Jeroen Richter Uitdenbogaardt (wat een prachtige naam) was duidelijk al bezig met de Alpe Dhuzes die hij binnenkort gaat rijden en ook Gerben van Schaik was een klasse apart.

Na de heuvels werd er even gewacht tot de groep weer compleet was. Vervolgens ging het richting Rozendaal en vervolgens Posbank. Na de eerste klim van de Zijpenberg reden we de haarspeldbochten van de emmapyramide naar beneden. Daar konden we proberen of we de eerdere les van Henk goed hadden begrepen. Hierna hebben we even op elkaar gewacht. Vervolgens moesten we even bij Henk op het matje komen en werden we vermanend toegesproken wat er nu eigenlijk niet helemaal goed ging. En wat denk je? Henk zegt rij maar terug tegen de Emmapyramide naar boven (tot 2 maal toe) .

Vervolgens reden we de Posbank op en Henk gaf iedereen aanwijzingen. Belangrijk voor de meesten was om op tijd terug te schakelen en dus niet op het laatste moment. We moesten zorgen dat we qua beentempo gelijk bleven, dus terugschakelen als het langzamer ging.

Inmiddels had iedereen wel zin in de lunch en na 'vermeend' wachten op nog een achterblijver werd in rap tempo koers gezet richting Loenen.

Bij de Loenermark hebben we soep en een paar broodjes genuttigd. Henk had in het eerste deel goed z'n ogen de kost gegeven en heeft daar wat deelnemers beter op de fiets gezet. Bij verschillende fietsers paste hij zadel of stuur aan. Daarna werd richting de Loenerheide gefietst.

Inmiddels waren we wat uitgelopen op het tijdschema, zodat het laatste deel van de route wat werd ingekort. Rond 4 uur kwam we weer terug bij kantoor van Alfa Accountants in Bennekom en zat daarmee de wielerclinic er op.

Door iedereen kon teruggezien worden op een fantastische en zonovergoten wielerdag.

Er vinden komende maanden nog 3 kwalificaties plaats om mee te doen aan een ploegentijdrit op het wk-parcours in Limburg op 16 september.

Een uitgelezen kans om de flox - alpha's in de publiciteit te brengen. Wie durft?

Zie: http://www.rabosport.nl/wielrennen/raboploegentijdrit

Jan Willem, vindt er maandag een Koninginnerit plaats? Iedereen in oranje

Vanmorgen ging om half 4 de wekker en een uur later gingen we richting Valkenburg. Bij de start wat vertraging door 2 fietsmaten die niet op tijd konden opstaan, ondanks dat ze in buurt overnachtten

Vanaf het begin was het nog wel koud, maar we konden ons warmfietsen. De Geulhemmer berg was al na 3 km en 5 km verder de Bemelerberg. Ik was nog wel van plan om in het begin rustig aan te doen, maar kon het toch niet laten om vol gas omhoog te rijden.

In het tweede deel kregen we de pittige Schweiberg. Daarna ging het een klein stukje door Belgie. Eerst een lekkere afdeling, maar toen ook een behoorlijk steile en wat langere klim bij Teuven. Daarna de klim Camerig en vervolgens de klim naar het drielandenpunt. Toch altijd een behoorlijk venijnig klim.

Onderweg was op diverse plaatsen op het parcours steeds Jeroen aanwezig als materiaalman en konden we ook wat nuttigen wat hij had meegenomen. Nogmaals bedankt voor alle goede zorgen!!

Na de tweede rust moesten we gelijk weer volle bak. Na 1 km al de Kruisberg en een paar km verder de Eyserbosweg. Beiden goed voor een stijgingspercentage van zo'n 15%. Nou dat ging bij mij wel in de benen zitten, want ik had behoorlijke spierpijn. Maarja, opgeven is geen optie.
Via de klim in Huls en de Fromberg was de finale echt begonnen. Koen de hele dag al voorin de kopgroep (ondanks z'n lage aantal fietskilometers!!), Corné, Marien, Johan en ik reden voorop.

Het deel wat we toen fietsten was geen pretje. Forse regenbuien met ook hagel kregen we te verduren. Je kon de ogen ook bijna niet openhouden. Als dan de Keutenberg voor je opdoemt weet je even niet meer of dat wel goed gaat. Deze heuvel van 22% is verschrikkelijk steil. Maar ja, we zijn gekomen om ook daar te fietsen, dus gaan met die banaan. Al ging dat niet vanzelf. Vervolgens was het de afdeling naar de Cauberg. Inmiddels was heel Valkenburg volgestroomd en werd we door een groot publiek lekker aangemoedigd tijdens onze laatste beklimming op de Cauberg, waar bovenop de finish was en een mooie medaille op ons lag te wachten.

Ondanks de regen op het eind kunnen we met z'n allen toch terugzien op een schitterende dag met het team van fietstijden.nl:
Ron Toering, Koen Muilwijk, Jeroen van Schoneveld, Johan Kuijvenhoven, Corné -, Marien - en Nico Marck, Christiaan van Ravenswaaij, Erik Hannewijk, Teun van Roekel en Joost Verbakel

Zie video's: http://www.amstelgoldrace.nl/index.php?pageId=52&id=62960&action=video

Er zijn veel fietsers die de Cauberg van het fietsen kennen en dan geeft het een kick om vanuit het centrum omhoog te fietsen met stijgingspercentage van 10%. Zeker na een zware tocht als Amstelgoldrace in april als deze ook vol staat met publiek om je aan te moedigen.

Maar er is voor de schaatsliefhebbers nog een ander fantastisch evenement op de Cauberg, namelijk schaatsend er vanaf. Dit moet je een keer meegemaakt hebben. Kan geen Sven Kramer tegenop, kijk maar eens gauw op http://www.redbull.nl/cs/Satellite/du_NL/Article/Valkenburg-decor-voor-Red-Bull-Crashed-Ice-World-Championship-2012-021243088818112

Op 14 april 2012 mag het Fietstijden.nl team meedoen aan de Amstel Gold Race.

Nadat we ons al een paar maanden geleden hadden ingeschreven werd de termijn eerst nog een maand verlengd en toen was het nog lang wachten op de uitslag van de loting. Maar gisteren kwam dan het verlossende antwoord: Fietstijden.nl mag meedoen!

We fietsen met 11 racefietsers de 150 km route en hebben er allemaal al veel zin in. We worden nu weer extra gemotiveerd om ook in de winter door te trainen, zodat we half april 2012 topfit aan de start verschijnen.

Het fietstijden.nl team bestaat uit:
Ron Toering, Johan van Kuivenhoven, Erik Hannewijk, Teun van Roekel, Marien Marck, Corne Marck, Nico Marck, Christiaan van Ravenswaaij, Henk de Boer, Jeroen van Schoneveld, Leon Verbakel en Joost Verbakel

Als je zelf ook bent ingeloot voor Amstel Gold Race, plan dan ook de AGR op fietstijden.nl: http://www.fietstijden.nl/evenementen/47/amstel-gold-race

Afgelopen woensdag lus 2 van de Amstelgoldrace gefietst. Toch nog weer even herinneringen ophalen uit april. Hoewel het nu op een doordeweekse dag natuurlijk niet zo druk was als in april met 12.000 fietsfanaten. Het was gelukkig (nog) mooi weer, voordat de dag daarna de herfst z'n intrede deed.

Het was voor het eerst dat ik de tocht aan de hand van de nu uitgepijlde tocht reed. Als eerste de Cauberg en daarna ook diverse bekende heuvels als de Loorberg, Schweiberg, Camerig, Drielandenpunt, Stijle Gulperberg, Kruisberg, Eyserweg.

Onderweg toch nog verschillende andere racefietsers tegengekomen. Hoewel het fietsen binnenkort wat afgebouwd zal worden is het nog wel even spannen of we met onze fietsgroep fietstijden.nl door de loting van de Amstelgoldrace 2012 komen. We hopen natuurlijk van wel.

Maar ook op iedere willekeurige andere dag van het jaar kun je de AGR fietsen. Vanaf begin 2012 kun je ook op diverse heuvels op een LED-bord zien hoe snel je hebt gefietst. Zie daarvoor: http://www.youtube.com/watch?v=I0ak4mXLUQs.

Tot slot wil ik iedereen die een van de 3 lussen wil fietsen ook wijzen op de volgende site, omdat je je fietstocht kunt starten vanuit AGRXP waarbij je kunt douchen en eten na afloop, zie http://www.amstelgoldracexp.nl/index.php?pageId=137.

Vanaf 5 uur reden we met z'n vijven in 2 auto's richting Luik. We dachten dat we nog redelijk weer zouden krijgen, al zou het kwik zeker niet boven de 20 graden komen.

Maar we kwamen bedrogen uit. Vlak bij Luik was de weg al nat en toen we rond half 8 in Luik aankwamen begon het zelfs harder te regenen. Dat was niet leuk meer. We hebben de eerste 40 km dan ook in de regen gefietst. Iedereen behoorlijk nat, maar gelukkig het werd droog.

We hebben vandaag pittige beklimmingen gehad een prachtige uitzichten. De ardennen is zeker als fietsgebied aan te bevelen, hoewel de wegen zeker bij nat weer niet zo goed zijn als in Nederland.

Op een gegeven moment kregen we een steile lange afdeling. Heerlijk, hoewel we vanwege de regen wel voorzichting moesten doen. Helemaal beneden gekomen staken we de weg over en voor ons doemde de prachtige maar steile "Chambralles" voor ons op. Daar kregen we de eerste bult die op sommige plaatsen bijna 20% was. Maar we waren nog fris dus dat ging wel. Met een paar mooie bochten kronkelde deze weg zich omhoog. Joost lag wat voor en stopte om een paar foto's te maken. Hierna ging het bij het wegrijden mis. Hij kon niet goed in de clips komen en viel om en hield er een vervelende wond aan over. Gelukkig kon hij wel doorfietsen.

Een stuk verderop kregen we 'La Roche a Frene' voor de pedalen. Een heuvel van zo'n 2 km met gemiddeld stijgingspercentage van zo'n 9,5% en maximaal 15%. Een hele pittige klim en bovenop is het even bijkomen

Als klap op de vuurpijl was er de bekendste en zwaarste heuvel van de dag 'La Redoute'. Ook deze is bijna 2 km en maximaal stijgingspercentage zelfs 22 procent. Er zitten 2 hele stijle gedeelten in. We hebben alle 5 deze klim fietsend volbracht. Maar er waren er ook die een deel hebben moeten lopen. We hebben dit jaar de toeschouwers gemist die ons toen naar 'boven' schreeuwden. Waarschijnlijk vanwege het slechtere weer.

Ondanks een regenachtige dag hebben we toch een mooie tocht gereden. Jan Willem gaf op fietstijden al aan om volgend jaar de 170 km te gaan fietsen. Daar zitten nog een paar mooie heuvels in.

Vanavond waren we met 13 man sterk. De groep groeit lekker zo langzamerhand. En vast niemand heeft het twitterbericht van @Amstelgoldrace gelezen:
Hittewaarschuwing voor alle fietsers: zoek maandag en dinsdag zoveel mogelijk de schaduw op, beperk inspanningen en drink veel water.

Nou naar dat laatste is wel geluisterd en halverwege hebben we bij een benzinestation wel bijgetankt, wel water of was het toch diesel?

Met de captain van de groep Jan Willem Samsom hadden we afgesproken het niet zo gek te maken als vorige week toen het gemiddelde 33 was.

Maar ja met zo'n stelletje fanatieke fietsers valt het niet mee om je in te houden. Vandaag zouden we ook wat heuvels pakken. Dus we gingen op weg naar de 'Muur van Rosscam Abbing'. Ja en dat ligt gewoon op de veluwe. Wat kunnen we hier toch mooi fietsen. Maar dat was nog niet genoeg. Onderweg pakten we nog de Holleweg en wat andere heuvels rondom Oosterbeek en Arnhem. Tegen 10 uur waren we weer terug in Veenendaal en dan komt het zweet pas echt los. Nu snel douchen.

Ohja, bijna nog vergeten. Helaas onderweg nog een lekke band van Bas. Het was vast z'n eerste, want met 4 man waren ze bezig om er een nieuwe band op te krijgen.

Dus al met al toch een pittige tocht met 30 graden.

De laatste dagen hielden we de weersvoorspellingen nauwlettend in de gaten, omdat deze voor vandaag niet zo goed waren. Maar misschien wel tegen beter weten in hoop je toch op een droge dag. En kwam dit uit?

Om half 4 stond de wekker en om half 5 gingen we richting het zuiden. Klokslag half 8 reden we weg bij Avantis in Heerlen. Het was een drukte van belang, dus ondanks mogelijk slecht weer kon dat de echte wielrenners niet weerhouden om mee te doen aan Limburgs Mooiste.

Het eerste uur was het droog, maar daarna niet meer. We hebben het grootste deel van de dag regen gehad, maar gelukkig viel het mee en was het lichte of motregen. Toch nog wel goed te fietsen.

Teun en Joost kregen in de rode lus (zwaar) 160 km voorgeschoteld met 24 heuvels. En daar zaten pittige bij tot zo'n 15%. Onderweg werden we door de organisatie goed van eten en drinken voorzien om te tocht tot een goed einde te brengen.

Teun had het de ochtend verschrikkelijk koud, mede door de regen. Hij zat te bibberen op z'n fiets. En zowaar kon ik Teun uit het wiel rijden. En dan moet je weten dat als Teun op de pedalen gaat staan, en gewoon vaak nog op het grote blad, dat er dan geen houden aan is. Of je wilt of niet je ziet Teun langzaam maar zeker voor je wegfietsen met een groot verzet, maar dat deert hem niet. Toch ook eens leuk als het omgekeerd is.

Rond 12 uur kregen we koffie bij een tussenstop. Teun werkte met gretigheid twee grote mokken (goed voor 4 kopjes koffie) naar binnen. En na die tijd was het weer de 'oude' Teun. Lekker staand op de pedalen en bergop demarreren met zwaar verzet. Goed gedaan Teun

Ik heb zelf de hele dag lekker gefietst. De kilometers van de laatste weken werden vandaag uitbetaald. Na ruim 7 uur fietsen zat de tocht erop. En dan tellen zeker de 24 heuvels wel mee. Het was zwaar en ondanks de regen hebben we toch heel lekker gefietst. Bij terugkomst aan de finish in Avantis werd ons een heerlijk glas koud bier in de hand gedrukt. En dat smaakt dan wel.

Klik op de volgende link voor een video van deze tocht: http://bit.ly/ihbqoM.
Je herkent me deze keer aan het rood-wit-blauwe LBL-shirt.

De weersvoorspellingen voor vandaag waren niet zo heel best, zelfs in de middag zou er onweer komen. Dan sta je 's morgens voor de keus of je dan wel gaat fietsen. Maar ja, we hebben maanden uitgezien naar deze tocht, dus dan is de beslissing niet heel moeilijk.

Om kwart over 8 zijn Nico Marck, Jan Willen Samsom, Teun van Roekel en Joost Verbakel van start gegaan voor de 150 km. Bij de start was het een drukte van belang. Heerlijk om deel uit te maken van een peloton van zo'n 4000 fanatieke fietsers. Door de organisatie werden voor het eerst dit jaar video-opnamen gemaakt. Nog leuker dan foto's terugzien. Zie: http://bit.ly/mqJBGh

Er was vandaag behoorlijk veel wind, maar de eerste helft ging voorspoedig (wind in de rug).
We hebben zo'n 10 minuten een regenbui gehad en heel af en toe wat miezerige regen, maar ook kwam geregeld de zon er bij kijken, al met al is het een fantastische dag geworden.

Er waren zo'n 37 beklimmingen in de route opgenomen. Het begon al gelijk met de Holleweg, een pittige klim in het bos. Vervolgens diverse heuvels onderweg naar de Rozendaal voor de kiezen gekregen. Via de Kop van Deelen ging het over de Loenerheide naar Eerbeek, om van daaruit de Lange Juffer te pakken. We zaten in een groep waar het tempo hoog lag en konden ook maar net aanpikken, dus lekker afzien. Op dat moment lag het gemiddelde op zo'n 29,2.

Daarna kwamen de heuvels rondom de Posbank voordat het weer richting Wageningen ging. Bijna aan het eind was daar dan nog de Italiaanse weg. De meeste van ons konden daar de benen wel goed voelen, maar je weet het zit er bijna op, dus nog effe volhouden.

Moe maar voldaan kwamen we rond 16.00 uur aan in Wageningen met een gemiddelde van 26,76 en konden toch terugzien op een hele mooie fietsdag. Voor Teun en Joost was het een goede voorbereiding op Limburgs Mooiste van volgende week waar we 160 km gaan fietsen.

Een compliment voor de organisatie die alles perfect had geregeld, waarbij op veel oversteekplaatsen het verkeer werd tegengehouden zodat we lekker konden doorfietsen. Volgend jaar staat deze toch zeer zeker weer op het programma.

Joost gaat deze uitdaging graag aan:
Eerst mij bang maken en me afbluffen, nou ik ga die challenge met jou graag aan.
En vervolgens begin je terug te krabbelen als ze je op waarde schatten bij een loopwedstrijd.

Ik maak er een challenge van, maar weet waar je aan begint. Eigenlijk is het niet helemaal eerlijk, want jij durft niet eens 150 km te fietsen, wat ik je al eerder heb gevraagd. Maar dat ik meer fiets, motiveert me nog eens extra!!
Overigens je zult dan wel wat harder moeten fietsen dan vorig jaar want toen was de gemiddelde snelheid:
• Jeroen: 115 km – 25,3 km / u
• Joost : 150 km – 27,7 km / u

Zie: http://www.fietstijden.nl/evenementen/33/jan-janssen-classic-hel-van-wageningen

Ik zou nog maar eens ff hard gaan trainen. Ik zie uit naar 18 juni!!!!

En op 30 juli : LBL krijg je herkansing!!

Jeroen van Schoneveld daagt me uit:

Je opmerking is een challenge? Bring it on. Wie de gemiddeld snelste tijd heeft? We spreken wel af in Wageningen. En 1 ding alvast voorspellen, dit ga ik met twee vingers in de neus winnen. Zoals in het peloton "je komt eens voor op mijn finishfoto" .

Verstuurd vanaf mijn iPhone
Mvrgr
Jeroen

Op 28 mei 2011 wordt deze toertocht met 3 verschillende routes gereden.

De routes gaan in westelijke richting en doorkruisen de Gelderse Vallei door de zuidelijke Utrechtse Heuvelrug naar Leersum. Daar gaat de 75 km via Doorn en Maarn naar Woudenberg en sluit daar weer aan op de andere routes.
De 100 en 155 km deelnemers komen terecht in een waterrijk gebied met fraaie kastelen die aan de Wetering zijn gelegen.Zij rijden in westelijke richting door naar de controlepost in Bunnik. De 100 km deelnemers sluiten via Zeist weer aan op de 155 km route.
De 155 km deelnemers rijden vanuit Bunnik langs de Kromme Rijn, De Bilt, enkele forten ,de rand van Utrecht naar de Maarseveense plassen. Daarna rijden ze langs wellicht het mooiste riviertje van Nederland, De Vecht. Ook hier vindt men diverse versterkte huizen en een aantal kastelen, een aantal daarvan zijn voorzien van karakteristieke theehuisjes. Bij Loenen wordt de Vecht verlaten en iets verderop rijdt men tussen de Loosdrechtse Plassen. De tweede controlepost vindt men in Oud-Loosdrecht. Van hieruit rijden de deelnemers onder Hilversum door en vinden via Hollandse Rading, Maartensdijk en Bilthoven in Zeist aansluiting op de 100 km route. Dan via Woudenberg, Overberg, Prattenburg en Veenendaal naar de Gelderse Vallei om vervolgens door de Kraats Bennekom te bereiken.

Zie voor een impressie van deze toertocht de volgende link: http://www.youtube.com/watch?v=N5Y0aMHHc1Y

Zaterdagochtend half 4 stond de wekker. Je moet er wat voor over hebben om de toerklassieker te fietsen. Om half 5 zijn we samen met Nico en Ron vertrokken richting Valkenburg.

Het begin was niet heel hoopgevend. Henk had al voor de start een lekke band en Ron binnen 5 km. Maar verder hebben we geen pech gehad, behalve af en toe een aflopende ketting, maar dat is snel te verhelpen.

Met een groep van 7 fietsers hebben Nico, Marien, Corne, Henk, Ron, Johan en Joost de 150 km gefietst. In de eerste 50 km zaten de wat lichtere heuvels. Daardoor konden we ook een mooi gemiddelde van 27,5 km per uur halen. Zelf heb ik deze eerste paar uur wel wat last van m'n knie gehad. Later ging dit gelukkig weer over.

In het tweede gedeelte kregen we wat serieuzere heuvels voor de kiezen, zoals Loorberg, Schweiberg, Camerig en het drielandenpunt. Dit gedeelte ging mij niet gemakkelijk af. Ik heb ook een tijdje achter ons groepje moeten rijden omdat ik het niet kon bijbenen. Dat fietst natuurlijk niet zo heel fijn en zeker niet als je bedenkt dat het zwaarste gedeelte nog moet komen.

In de volgende rustpauze hebben we wat langer rust gehouden en dat kon ik goed gebruiken. Daarbij ook goed gegeten om weer extra kracht te krijgen. En dat heeft ook geholpen.

Toen zijn we weer verder gegaan met het laatste en zwaarste deel van de tocht. Na 2 km kregen we de Kruisberg en kort daarna de Eyserbosweg. Vooral deze laatste heuvel is op het eind zeer venijnig en het stijgingspercentage loopt daar op tot zo'n 18%. Daar moesten ook diverse fietsers lopen. Vanwege de drukte loop je het risico dat het vastloopt en je van de fiets moet, maar gelukkig konden we er goed langs.
Ik voelde me steeds beter en heb dit gedeelte lekker kunnen fietsen. Vervolgens kregen we enkele kleine beklimmingen en toen de Fromberg. Als je deze hebt gehad weet je dat het eind van de tocht in zicht is, maar niet voordat je de Keutenberg hebt beklommen.

De Keutenberg is met zijn stijgingspercentage van 22% de steilste van de dag. Je komt om een hoek en dan loopt de weg steil omhoog. Je kunt je bijna niet voorstellen hoe steil dit dan is. En dan is het toch echt de kunst om op de fiets te blijven zitten. Diverse fietsers kunnen deze steilte niet aan en moeten lopen. Maar je probeert er alles aan te doen om te blijven fietsen. Dat viel ook vandaag niet mee, ook al omdat ik op deze heuvel verschrikkelijke pijn in m'n dijbeen / kramp kreeg. Maar toch is het wel gelukt.

Vervolgens was het afdalen naar Valkenburg om daar bovenop de Cauberg te finishen. In Valkenburg was het vanmiddag op de terrasjes al een drukte van belang en op de Cauberg stonden ook veel toeschouwers ons aan te moedigen. Na zo'n lange tocht helpt dit toch en kun je het laatste stukje ook goed volbrengen.

Vandaag hadden Henk en zeker Corne de echte klimmersbenen. Wat kunnen zij toch goed omhoog fietsen. De andere fietsers waren redelijk aan elkaar gewaagd. Het was een leuke dag met ons zevenen en ik denk dat we ons ook in 2012 weer zullen inschrijven voor de volgende versie van de Amstelgoldrace.

Klik op http://bit.ly/fX4iNR voor videobeelden van de tocht.

Het beloofd een stralend fietsweekend in het zuiden van ons land te worden.

A.s. zondag vindt de enige klassieker van Nederland de Amstel gold race plaats. Wie weet ook zo mogelijk met een Nederlandse renner (Robert Gesink?). Dat zou wel mooi zijn.

Maar voor het zover is mogen 12.000 toerfietsers zaterdag aan de bak. Met goede weersvooruitzichten beloofd het een mooie dag te worden. Er is de afgelopen weken hard getraind, dus nu maar hopen dat de benen goed genoeg zijn voor de kuitenbijters zoals Eyserbosweg, Keutenberg en finish bergop op de Cauberg.

Morgenochtend 7 uur starten Henk de Boer (kopman), Nico Marck, Marien Marck, Corné Marck, Johan Kuivenhoven en Joost Verbakel voor de 150 km en Teun van Roekel en Erik Hannewijk rijden de 100 km.

Na afloop zullen deze fietstijdengebruikers hun prestatie ook hier vastleggen. Aan andere fietstijden-gebruikers ook het verzoek om hun tijden hier vast te leggen. Van de Amstel Gold Race is een evenement gemaakt met de diverse afstanden.

Zie http://www.fietstijden.nl/evenement/details/47

We lezen graag jullie ervaring van de Amstelgoldrace. Allemaal veel fietsplezier gewenst.

Ik fiets veel dit trainingsrondje van bijna 50 km. Het is een mooie afstand om 's-avonds even te doen. De route loopt van Ede naar Renswoude, vervolgens naar de Amerongse Berg en dan via Elst. In Elst linksaf en dan in het bos rechts de Defensieweg. Vervolgens rij ik via Binnenveld en langs de Rijksweg weer terug naar Ede.

Op mijn trainingsrondjes zorg ik er altijd voor dat er een of meerdere heuvels in zitten. In dit rondje zit de Amerongse berg met stijgingspercentage van 5%. Op deze heuvels klok ik de tijd, zodat ik bij kan houden hoe m'n conditie/vorm er voor staat.

In het bos bij defensieweg zitten ook wat heuveltjes. Rest van de route naar huis is weer vlak.

Op 11 september 2010 samen met Nico Marck deze toertocht gereden. 's morgens vroeg rond half 5 richting het zuiden gereden en om kwart over zeven zijn we vanuit Valkenburg gestart. Het is een tocht die door Michael Boogerd is uitgezet en gaat over delen van het parcours van Luik-Bastenaken-Luik en de Amstel Gold Race. Beide toertochten heb ik eerder dit jaar gereden. En ook bij deze tocht hadden we heel goed weer.

M'n knieproblemen zijn gelukkig (grotendeels) over dus ik probeer ook weer wat snelheid er in te houden. Het begin van de tocht ging niet helemaal naar wens. Een harde klap klapband. Na wisselen van band zijn we weer verder gegaan. De wegen in Belgie zijn van mindere kwaliteit dan ik gewend ben, dus we moesten goed opletten voor gaten in de weg, maar verder daar geen last van gehad. Het ging heuvel op en heuvel af. Verschillende onbekende heuvels als Cutzberg, Holliquette, Trou Recard en La Foret. Na een pittige heuvel bij St. Geertruidenberg hadden we een verzorgingspost. We hadden er zo'n 115 km op zitten en is was helemaal op. Ik had behoefte om uitgebreid te rusten. Eigenlijk was ik op dat moment liever gestopt, maar het mooiste gedeelte van de heuvels in Limburg moest nog komen. Me weer moed ingesproken om toch het laatste deel te volbrengen.

Na de Loorberg kregen we de Gulperberg. We namen de Gulperberg vanaf de steilste kant (Partij). Het ging niet hard, maar wel fietsend. Je ziet dan ook mensen lopen, maar dit wil je natuurlijk niet. Mede door aanmoediging van mensen () kwam ik toch redelijk goed boven. Vervolgens nog enkele zware heuvels als Kruisberg, Eyserbosweg en de Fromberg. De volgende pittige heuvel was de Keutenberg. Tijdens de Amstel Goldrace van april had ik hier wel een beetje angst voor of ik deze wel fietsend zou kunnen volbrengen. Tijdens AGR kon ik maar net op de fiets blijven en nu was ik wel helemaal op. Het ging echter toch redelijk goed. Het scheelt toch als je een heuvel al kent en weet hoe lang die is en wat er nog gaat komen. Ook de zware beklimming van La Redoute van een paar weken daarvoor tijdens Luik Bastenaken Luik was natuurlijk een goede training en maakt dan toch dat de Keutenberg voor het gevoel wat "makkelijker" is geworden.

Als laatste heuvel in Valkenburg was er de Cauberg. Ik was helemaal op dus het ging niet lekker omhoog, maar ook hier weer veel aanmoediging, waardoor je als het ware een duwtje in de rug krijgt en er zowaar nog een sprintje uit kunt halen. Op de finish werd ik ingehaald door MICHAEL BOOGERD. Op het filmpje dat van deze tocht is gemaakt staat dat. Zie: http://bit.ly/ihD8Pj

Het was de laatste belangrijke tocht voor dit seizoen. Ik probeer nog zolang mogelijk buiten te kunnen blijven fietsen, hopelijk tot eind november. Dan in de wintermaanden als voorbereiding op het nieuwe seizoen weer te gaan spinnen. Binnenkort ga ik weer eens nadenken welke tochten we in 2011 gaan rijden.

Het leek er lange tijd op dat ik deze tocht vanwege knieklachten niet kon fietsen. De dag voor deze tocht heb ik me nog laten behandelen bij fysiotherapeut Henk Mohr en ik kon het niet laten om te proberen deze tocht te volbrengen.

Ik ben rustig begonnen en zodra ik wat aan de knie voelde heb ik me even ingehouden. Wonder boven wonder deze dag geen pijn gehad. Samen met Henk de Boer heb ik deze tocht gereden. Henk voelde zich deze dag in z'n element en was daardoor wat eerder klaar met deze rit, maar allebei hebben we ons deze dag prima vermaakt.

We hebben een aantal zeer pittige heuvels van 15% en 22% gehad. De hele rit is het heuvelachtig en na 10 km al de eerste uitdaging: Cote D'Embourg van 7%. Een mooie heuvel met een constant stijgingspercentage. Vervolgens na 25 km een zeer steile heuvel: Chambralles van max 20% en dat was goed afzien. Zo halverwege kwamen we bij Roche a Frene. Dit was een hele mooie heuvel met behoorlijk stijgingspercentage van 13%/15% van een paar kilometer lang. We hadden hiermee al een pittige gereden maar het klapstuk kwam nog: La Redoute. Dit is de zwaarste heuvel die ik dit jaar heb gereden. De Keutenberg in Amstel Goldrace was al behoorlijk steil, maar La Redoute heeft zelfde stijgingspercentage, maar er zitten 3 zeer steile stukken in van max 20% en een lengte van bijna 2 kilometer. Dat was echt afzien! Gelukkig waren de laatste 30 km terug naar Luik een lange afdaling.
Zie mijn profiel voor een foto.

Na de Amstel Gold Race diverse tochten in omgeving Gelderland gefietst. Maar het fietsen van heuvels trekt me daarom heb ik ook meegedaan aan Limburgs Mooiste.

Limburgs Mooiste was een mooie tocht van 100 km. Ik kon me niet meer inschrijven voor langere tocht. Het was op 5 juni 2010 weer prachtig weer, bijna 25 graden: fantastisch fietsweer.

Ook in deze tocht waren er weer mooie heuvels in het programma opgenomen. Veel voor mij wat onbekende heuvels, maar daarom niet minder mooi. In de route van 150 km zater wat meer bekende heuvels, dus dat zal het volgend jaar wel worden.

Op 12 juni heb ik de Tour de Force gereden van 150 km. Starten vanuit Barneveld en ook in deze tocht in omgeving Gelderland zijn diverse heuvels opgenomen. Natuurlijk niet te vergelijken met Limburg, maar het heuvelgedeelte rondom de Posbank mag er zeker zijn. Het was ook deze dag lekker weer.

Op 19 juni heb ik de Jan Janssen Classic gereden. Deze tocht heette vroeger de Hel van Wageningen. Ook in deze tocht zijn bijzonder veel hellingen in Gelderland opgenomen in en rondom Heelsum/Renkum - Arnhem. Voor Gelderland is dit de zwaarste tocht en ik kan deze iedereen die van klimmen houdt sterk aanbevelen. Aan deze tocht bewaar ik wat minder goede herinneringen vanwege m'n knieklachten. Vanaf april had ik al wat last van m'n knie, maar niet zo'n erge pijn dat ik niet kon fietsen. Na de Jan Janssen Classic die ik grotendeels samen met Jan van Vliet heb gefietst heb ik ruim anderhalve maand niet gefietst. Dankzij een paar behandelingen van m'n fysiotherapeut Henk Mohr is het weer beter gegaan en heb ik op 14 augustus 2010 Luik Bastenaken Luik kunnen fietsen.

Op 17 april 2010 was het dan zover. Na 1075 trainingskilometers stond de belangrijkste uitdaging van het vroege seizoen voor de deur.

Het was vroeg opstaan: half 5 in de ochtend. Samen met Nico Marck naar Valkenburg gereden. Rond kwart over 7 zijn we samen gestart. 2 collega's van Alfa Accountants, Arne de Beer en Frank Kerkhof, deden ook mee maar startten 1 uur later.

In het begin hebben we rustig gereden, het venijn zat hem natuurlijk in de start met de Eijserbosweg, Kruisberg, de verschrikkelijke Keutenberg en tot slot de Cauberg.

De Eijserbosweg en Kruisberg waren al zeer pittig. Komt er daar opeens een wielrenner ons bergop hard voorbijrijden. Dan denk, dat is toch niet mogelijk. Even later zie je dat het Michael Boogerd is. Dan krijg je gelijk nog eens bewondering voor hem. We hebben nog een hoop te trainen.

Maar op deze pittige heuvels had ik al bijna het lichtste verzet nodig en dan denk je hoe zal dat straks gaan op de Keutenberg met max. 22% stijgingspercentage. Ik had Keutenberg nooit gereden. Als je komt aanrijden en je ziet voor je de steilte, dan denk je hoe kom ik boven. Al zwalkend kon ik net fietsend boven komen. Het geeft een kick als je zelf kunt blijven fietsen, terwijl er ook diverse fietsers van de fiets stappen. De bovenbenen deden verschrikkelijk pijn, maar door de aanmoedigingen van toeschouwers krijg je de adrenaline om door te gaan.

Vervolgens wat afdalen naar Valkenburg en dan is daar nog de Cauberg. Van beneden tot boven stonden veel toeschouwers langs de Cauberg. Ook hierdoor ging het door aanmoedigingen van publiek makkelijker om deze slotklim te rijden en bovenop was de finish.

Het was een pittige tocht maar heel goed te doen en ik ben van plan om volgend jaar weer mee te doen.

In december 2009 plannen gemaakt om niet alleen regionale fietstochten te gaan rijden, maar ook de Amstel Gold Race. Een hele uitdaging om na lange tijd weer eens in Limburg te fietsen en ook om voor het eerst bekende heuvels als Eyserbosweg, Kruisberg, Camerig en Keutenberg te fietsen.

Op 18 januari 2010 ingeschreven voor de tocht op 17 april 2010. Helaas waren enkele collegafietsers te laat met inschrijven.

En nu hard trainen, maar helaas de winter is nog wel hardnekkig in januari 2010. 10 Februari 2010 de eerste rit gereden.

Sinds 2007 heb ik m'n oude hobby fietsen weer opgepakt. Op 24-05-2008 heb ik een Bulls Desert Falcon gekocht.

In 2008 paar toertochten gefietst en daarbij de smaak goed te pakken gekregen. In 2009 veel tochten gefietst en in totaal 4094 km gereden.

In winter 2009/2010 voor het eerst gespind. Vanaf december 1 avond per week en in februari 2 avonden per week.